Het doek gaat op.
Een aan handen en voeten geboeide Beul schuifelt het schavot op, en neemt geknield plaats in een stellage die, na aangedraaid te zijn, de Beuls hoofd onbeweeglijk houdt. Indien hij niet vrijwillig zijn plaats inneemt, dan máákt men dat hij dit doet.
Dan komt de Mens op, met bij zich een Brandmerk dat, gespiegeld, het eufemisme "PESTKOP" bevat. Dit Brandmerk wordt goed heet gestookt op een vuur dat zich in het gezichtsveld van de Beul bevindt. Dan wordt het Brandmerk door de Mens met kracht op het voorhoofd van de Beul geperst. Het sissen van schroeiend vlees en het schreeuwen van de Beul zullen de verukkellijkste muziek zijn die men zich bij dit idyllisch tafereel wensen kan.
Dan wordt de Beul bevrijd, en de volgende schuifelt het schavot op.
De zaligheden herhalen zich, da capo ad infinitum.