Hieronder een serie artikelen die ik in de periode 1998-2001 inzond voor de Tafel Berichten, het clubblad van de vereniging Tafel.
De samenleving in haar gestuntel en geblunder beziend jeuken mij vaak de handen en flitsen mij de neuronen: "ben ik dan de enige die ideeën heeft?". Daarom wat voorstellen tot innovatie.
Om klein te beginnen: het "kinderlidmaatschap" in Tafel. Het ei van Columbus is hier om kinderen toe te laten zodra zij op of boven het 98ste percentiel scoren volgens de normtabel voor volwassenen. Zij moeten niet toegelaten worden wanneer zij dat percentiel slechts ten opzichte van leeftijdgenoten halen. Want een norm halen ten opzichte van kinderen betekent niet dat men die norm ook later als volwassene zal kunnen halen. Maar wie reeds als kind de norm voor volwassenen haalt, zal die norm ook later halen, simpelweg omdat men niet in absolute zin dommer wordt bij het opgroeien. Zo iemand dient ogenblikkelijk toegelaten te worden als volwaardig lid. Een aparte klasse van lidmaatschap voor kinderen is niet nodig. We moeten accepteren dat zeer intelligente kinderen in mentaal opzicht onze gelijken zijn; dat "ouder" niet hetzelfde is als "wijzer".
Voorts stel ik voor onze landelijke democratie wat bij te sturen door middel van stemweging. Wie wil stemmen zou zich eerst moeten laten registreren. Daarbij zou een IQ-test afgenomen moeten worden, en op basis van de behaalde score zou een gewicht aan de uitgebrachte stem toegekend moeten worden volgens de formule: "honderd gedeeld door (honderd min percentielscore)". Wie bijvoorbeeld op het 98ste percentiel scoort, krijgt dan het gewicht 50. Aldus zal op termijn een gezondere samenleving ontstaan. Een partij die dit als programmapunt heeft kan op mijn - zware - stem rekenen. Ondemocratisch? Is het dan echt wenselijk om, zoals nu het geval is, zwakbegaafden en geestelijk gehandicapten stemrecht te laten uitoefenen? Is dat bij nadere beschouwing niet de allerdiepste vorm van idiotie...?
Tenslotte enkele woorden over wellicht het grootste aller problemen: overbevolking. We moeten terug in aantal; gebeurt het niet goedschiks, dan zullen rampen als oorlog, ziekte, geologisch geweld en meteorietinslag het voor ons doen. Mijn idee is het krijgen van kinderen in principe te verbieden. Wie toch wil, meldt zich aan en ondergaat een screening, zoals bij adoptie. Een elite krijgt toestemming zich voort te planten; de selectie vindt op individueel niveau plaats, en er wordt niet gediscrimineerd op afkomst. Elke generatie en elk individu moeten opnieuw gescreend worden; geen bloedlijn krijgt voorrang. Om te voorkomen dat niet-gekozenen zich voortplanten worden anticonceptiemiddelen toegevoegd aan drinkwater en vrij verkrijgbaar voedsel. De gekozenen volgen een normaal dieet op voorschrift.
Als deze ideeën bizar overkomen, neem dan dit van mij in overweging: elke 22ste-eeuwer zal zich doodlachen zodra hem verteld wordt dat in onze tijd leeftijdgrenzen gehanteerd werden als toelatingscriteria, en dat de stemmen van laagintelligenten even zwaar telden als die van hoogintelligenten. En het verschijnsel van aan iedereen toegestane vrije voortplanting zal bij onze kindskindskinderen louter afgrijzen en ongeloof opwekken.
Diverse boze reacties van geschokte Tafelridders verschenen in de volgende aflevering. Ik werd uitgemaakt voor fascist, nazi en dergelijke. Ik kreeg ook enkele positieve reacties per brief, maar niet in de Tafel Berichten.
Hoe het vervoersprobleem - files, milieu, etcetera - op te lossen? Simpel. Voeg een IQ-test aan het rijexamen toe. Stel een eis, bijvoorbeeld IQ 120. Dat beperkt het aantal automobilisten en lost in één klap het fileprobleem op. Natuurlijk met terugwerkende kracht invoeren; alle huidige automobilisten moeten alsnog de test afleggen. De leeftijdsgrens van 18 kan vervallen, mits de test gescoord wordt volgens de volwassen normtabel. De normale praktijk- en theorie-examens moeten uiteraard blijven, zodat men in totaal drie toetsingen moet doorstaan om een rijbewijs te krijgen.
Verder moet de ontwikkeling van milieuvriendelijke auto's gestimuleerd worden: waterstof, elektriciteit, zonne-energie, enzovoort. En voor de wat kortere afstanden neme men gestroomlijnde overdekte ligfietsen, waarvan meerpersoonsuitvoeringen in productie genomen zouden moeten worden. Zoals de Flintstones, maar dan anders. Op een gestroomlijnde ligfiets haalt een ongetrainde een gemiddelde van 35 km/h. Voldoende voor de korte en middellange afstand. In twee- en meerpersoonsversies zal een gemiddelde van ruim boven de 40 haalbaar zijn voor een modaal gezin.
Tenslotte pleit ik voor afschaffing van het openbaar vervoer. Mensen zijn individuen die zelf bepalen wanneer ze waar naartoe gaan. Niet met zijn allen in een ijzeren bak op rails, bewaar me. Breek de spoorwegen af en leg daar snelfietspaden aan voor ligfietsers. Meer snelwegen voor auto's zijn niet nodig dankzij de IQ-test in het rijexamen. Zo ziet men maar weer; even de grijze cellen laten flitsen en we komen als vanzelf tot intelligente oplossingen.
De IQ-test zou voor een flink deel uit opgaven voor ruimtelijk inzicht moeten bestaan, omdat dat belangrijk is met betrekking tot autorijden. De eis hoeft waarschijnlijk niet zo hoog te zijn als in het artikel gesteld. Ongeveer 90 is beter.
In deze aflevering ga ik twee voorstellen uit deel 1 (Tafel Berichten 429, pagina 12) nader toelichten. Eerst over de stemweging: het basisidee is "the right man for the job". Iemand die niet kan vliegen laat je geen jumbojet besturen. Dus waarom zou je iemand die niet kan denken laten stemmen? Bij verkiezingen gaat het immers om oordeelsbekwaamheid, en intelligentie is daarvan twijfelloos de beste indicator. Nee, een zwakbegaafde is niet minder waard als mens; maar je moet er toch niet aan denken dat zo iemand gaat stemmen?! Pijnlijk, maar het moet gezegd. En wie voor de brenger van dat nieuws woorden als "fascist" en "nazi" gebruikt verraadt slechts zijn eigen niveau.
Wanneer het door mij voorgestelde stemwegingsprincipe ingevoerd wordt, garandeer ik binnen vijf jaar wereldvrede. Want het spreekt vanzelf dat, als stemweging naar intelligentie een feit is, er nieuwe politieke partijen ontstaan, met intelligente programma's. Zulke programma's zouden onder het huidige kiesstelsel kansloos zijn. Omgekeerd zullen de huidige partijen onder het gewogen stelsel tot nul gereduceerd worden.
Dan over geboortebeperking: probeer eens een kind te adopteren. Je ondergaat een strenge screening, en slechts de beste potentiële ouders worden aangewezen. Terecht. Niemand roept "discriminatie" of "fascisme" met betrekking tot het adoptiebeleid. Ik pleit er in Tafel Berichten 429 voor zo'n screening te houden voor het krijgen van kinderen in het algemeen. Let wel: de selectie vindt op individueel niveau plaats. Er is geen sprake van groepen die superieur en bevoorrecht zijn. Met die screening hebben we een krachtig middel in handen om de bevolkingsgroei te keren. Dat is nodig; de vrije voortplanting kan niet voortduren. We gaan een tijdperk tegemoet waarin het krijgen van kinderen niet per se iets is om trots op te zijn. Gezien de gruwelijke gevolgen van overbevolking - denk aan Afrika en India - is schaamte beslist gepaster. En onder ons gezegd: dat tijdperk is al begonnen.
Na een onderbreking van ongeveer een jaar volgt hier mijn nieuwste idee op maatschappelijk gebied: de unificatie van strafrecht en civielrecht.
Daarmee bedoel ik dat bij elke strafrechtelijke uitspraak "schuldig" automatisch een uitspraak gedaan zou moeten worden over door de dader aan het slachtoffer of diens nabestaanden te betalen schadevergoeding of smartengeld. Dit mag uiteraard nooit de straf vervangen; het is een aanvulling op die straf. Een eigenlijk vanzelfsprekende aanvulling, ware het niet dat het huidige strafrecht er niet in voorziet, met als bizar gevolg dat bijvoorbeeld veroordeelde winkeldieven momenteel vaak het gestolene mogen houden, en dat je je gejatte fiets niet terugkrijgt, al zie je de dief er bij wijze van spreken iedere dag vrolijk mee naar zijn "taakstraf" rijden...
Van een kikker kan men geen veren plukken zegt u? Jawel hoor, dan verkoopt hij zijn organen maar op de transplantatiemarkt. Met het huidige donortekort zit je zo aan een paar ton. Nieren, netvlies, lever, longen, hart... Zo'n wetsovertreder heeft een goudmijn in zich! Het is dus in alle gevallen mogelijk hem te dwingen zijn slachtoffers te compenseren. Wablief? Gaat het schaap daar dood van? Hemeltjelief, dat is waar! Nou ja, dat had de dappere delinquent dan maar eerder moeten bedenken.
Na een onderbreking van enkele jaren kan ik eindelijk deze reeks voortzetten. Ditmaal is het Lerarentekort aan de beurt. Kinderen zijn tegenwoordig erg "los" in hun omgang met docenten, en dat maakt het vak zwaar en impopulair. Slechts met groot natuurlijk overwicht en talent in het omgaan met die kleine monsters hou je het vol. Anders sluiten ze je op op het toilet om ondertussen je lokaal af te breken. Ook ik heb vier jaar les gegeven aan kinderen; toen ik er uiteindelijk in dwangbuis door stevige armen uit verlost werd viel een zware last van mijn schouders. Maar geen nood, als ik elke dag mijn pilletjes slik komt het vast weer goed.
Dus: hoe dit mooie vak weer aantrekkelijk te maken voor leerkrachten? Ik heb er het volgende op gevonden: implanteer bij elke leerling een apparaatje dat middels elektriciteit een onprettige sensatie kan teweegbrengen. Plaats in het leslokaal een computer die door de docent ingesteld wordt, en stroomschokjes aan de stouterds geeft bij bepaalde, door de leraar te programmeren, gedragingen. Voilà! Het lesgeven wordt weer rustig en aangenaam, en de herintreders staan in rotten van drie op de stoep bij het arbeidsbureau!
Oproep voor volgende afleveringen: als je een maatschappelijk probleem weet dat eens goed aangepakt moet worden, mail het naar [mijn e-mailadres]. Of zie het Groot Tafel Register voor mijn postadres. Het probleem zal verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Geen maatschappelijke problemen werden ingediend.
Oktober 2003
Nu ik tien jaar lid ben is het goed de balans op te maken. Heeft Tafelridder zijn mij iets opgeleverd? Ja, veel. Deze tien jaar hebben mijn leven veranderd. Ik ben, via Tafel Berichten, Tafel Internationaal en later internet, met intelligente mensen en groepen van mensen over de hele wereld in contact gekomen. Dit zou zonder Tafel niet of veel later gebeurd zijn. Ik heb veel van mijn werk en ideeën naar buiten kunnen brengen, veel geleerd door zelfstudie en communicatie met andere intelligenten, en een rol gespeeld in de hoog-IQ-wereld die tot nu toe de belangrijkste vorm van zelfontplooiing in mijn leven is. Tafel is de poort die toegang geeft tot een wereld waar mijn capaciteiten en persoonlijkheid gewaardeerd worden.
Toch bezoek ik maar zelden Tafelbijeenkomsten; ik ben geen uitgaanstype. Ook ben ik in de loop der jaren minder in de Tafel Berichten gaan schrijven, omdat ik merkte dat mijn schrijfsels elders beter ontvangen werden. Lid blijven doe ik wel, omdat Tafel toch de enige Opperlandse IQ-club is. De andere, internationale verenigingen hebben weinig Opperlandse leden. Voor waardevolle bijdragen aan de Opperlandse samenleving blijft Tafel een potentieel vehikel. En Opperland zal haar intelligenten in de toekomst hard nodig hebben.
Sommige leden uiten teleurstelling over het falen van Tafel als "denktank", en het gezelligheids- en patiëntenverenigingskarakter. Ik heb daar mijn ideeën over. Om maatschappelijk relevante dingen te doen met je hoge intelligentie is het nodig inzicht te hebben in de aard van intelligentie, en de relatie ervan tot de wereld. In de twintigste eeuw echter zijn de essentiële wetenschappelijke vindingen over intelligentie en de implicaties ervan in maatschappelijk opzicht taboe geworden; of zoals het nu heet: politiek incorrect. Daardoor is open discussie en vrije verspreiding van informatie onmogelijk geworden. Intelligentie speelt een rol in het leven, maar wij mogen niet weten of zeggen welke.
Deze politiek correcte verlamming is mijns inziens de oorzaak van het falen als denktank en het ontaarden in een veredelde bowlingclub. Ik heb goede hoop dat de situatie zal verbeteren, al zou er wel eens een akelig koude wind kunnen gaan waaien voor het zover is. Tot dan zeg ik: gaat heen en vermenigvuldigt u!
Een jaar hierna heb ik mijn lidmaatschap opgezegd. Dit was mijn laatste artikel voor de Tafel Berichten.